ماجراهای من و خودم!

این منم با همه ترکیباتش...

ماجراهای من و خودم!

این منم با همه ترکیباتش...

ماجراهای من و خودم!

یک عدد لوسی می 28 ساله هستم.. مینویسم برای دل خودم.. خودمِ خودم.

مستر بهم میگه تو شبیه لوسی می هستی!
برای همین اسمم اینه :)

+یک پسرکِ چهار ساله،
و گل پسری دو ساله دارم.
-------
اگر دوست دارید میتونید مطالب "درباره ی من" رو در منوی بالای وب ببینید.

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات

به نظر شما، اینکه ما به عنوان کار فرهنگی به یک مدرسه ای کمک کنیم و مدرسه ی ویرانه رو بازسازی کنیم، یا این ملتی که میرن کار جهادی میکنن در باب همین مسئله ی ساخت مدارس ویرانه، آیا این کار باعث این نمیشه که خیال دولت از بابت عدم اختصاص صحیح بودجه به این موضوع (یعنی بازسازی مدارس ویران شده) راحت بشه؟!

چون قطعا هر مدرسه ای یه حجمی از تخصیص بودجه رو داره. و اگر دولت بودجه ی اون مدرسه رو داره به نحوی غیر از مقصودِ مورد نظر صرف میکنه و جای دیگه ای به ناحق خرج میکنه یا هرچی، آیا اینکه ما بریم با پول خودمون از جیب خودمون یه مدرسه ی ویرانه رو بازسازی کنیم نوعی کمک به دولت نیست؟ یعنی نوعی  چشم پوشی بر ناحقی های دولتی نیست؟! آیا باعث افزایش قدرت رانت و چانه زنی برای تخصیص بودجه ها نمیشیم؟

آیا بهتر نیست به جای اینکه بریم مدرسه ها روآباد کنیم دولت رو وادار به پرداخت بودجه ی هر مدرسه کنیم؟ کلا اینکه به این نحو باعث راحتی خیال دولتی بشویم که داره ناحقی میکنه، درست است؟!




+منظور از دولت قطعاً دولت مستقر در تهران نیست! مسئولین آموزش و پرورش درهر منطقه ای منظورم هست.

این سوال جدیه لطفا جواب بدین. نظرتون رو بگین.

+این پست قطعا موقت است.

۹۶/۰۷/۱۴
لوسی می

نظرات  (۲۲)

۱۴ مهر ۹۶ ، ۲۱:۰۵ خانم لبخند
به نظرم میشه این دو کارو اولویت بندی کرد. یعنی اول تا جایی که امکان داره پیگیر بودجه بالا کشیدن های عده ای بشیم و اگه تونستیم درستش کنیم که چه بهتر. اما اگه نشد، اونوقت با کار جهادی خودمون دست به کار شیم. البته باز هم ممکنه این فرض پیش بیاد که دولت هم با خودش میگه بذار من یکمی مقاومت کنم اینا دست برمیدارن و خودشون میرن میسازن. ولی خب به نظر من از اونجایی که مقابله با فقر و محرومیت زدایی وظیفه عامه مردمه و نمیشه این وظیفه رو به هیچ دولت و گروهی به طور انحصاری نسبت داد، تو چنین موقعیتی هم ما به وظیفه خودمون عمل میکنیم. و البته این هم مهمه که در کنار عمل به وظیفه، حتما اون مطالبه رو داشته باشیم و ساکت ننشینیم. 
پاسخ:
خب پس به نظر شما کار جهادی با این الگو که آدم از جیب خودش بذاره و به مدارس ویران کمک کنه، یا آستین بالا بزنه و بره یه جایی که خرابه ست رو درست کنه کار خوبی است.
درسته؟
۱۴ مهر ۹۶ ، ۲۱:۳۰ ستاره جان
حالا چرا قطعا موقت است!؟ 
بنظرم پست ثابت باید بکنیش!
بیاین به بیمارستانها کمک کنید اصلا 
گرچه می ترسم اونم با همچین شکی مواجه بشه :/ 
پاسخ:
هههه ههه!
حالا ان شالله یه متعاقب و پیوست هم داشته باشه این پست.
سلام.خوب هستید؟
 یک مسیله ای هست.بعضی از کارهای جهادی با حمایت دولت انجام میشه و جهادگر ها به عنوان پیمانکار اون کارو انجام میدن و متاسفانه تعداد این کارا خیییییییلی کمه و اکثرا توی مناطقی هستن که از لحاظ محرومیت در حد متوسط حساب میشن.یعنی جاهایی که خییییییلی محروم هستن اصلا همچین پروژه هایی نخواهند داشت.
یه تعداد از پروژه ها هستن که مشارکتی هستن.50 درصد کار با گروه های جهادی و 50 درصد با ادارات مربوطه که جهادگر ها کارشون رو انجام میدن ولی این ادارات و سازمان ها تا سال ها رسیدگی نمیکنن به اون کارا.باز هم این کارها تعدادشون کمه.عملا تجهیزات رو به عنوان اون 50 درصد در اختیار گروه های جهادی قرار میدن.مثلا لوله و جوش لوله در عملیات های اب رسانی(حفر کانال ها،ساخت حوض ها و منبع ها و ... با گروه های جهادی خواهد بود و بعد از چند وقت که اکثرا به سال هاااا میکشه سازمان ها میان و پروژه هارو تکمیل میکنن)

و ی دسته دیگه از کار ها که اکثرا اینطوری هست اینه که از صفر تا صد کارها رو گروه های جهادی انجام میدن و دولت فقط به امکانات خیلی محدود که توسط دهیاری ها ارایه میشه بسنده میکنه.متاسفانه اکثرا این شکلی هستند.

حالا گروه های جهادی که توی همه ی روستا های محروم برای شناسایی میرن و محرومیت و بیخیالی دولت رو میبینن،روحیه جهادی و بسیجی به کنار،وقتی این همه مظلومیت و محرومیت رو میبینن انسانیتشون زیر سوال میره و حتی نمیتونن ذره ای تعلل بکنن.درسته دولت تنبل  و بی عرضه میشه کما اینکه قبل از این هم بوده ولی خوب قابل تحمل نیست که این حجم از محرومیت که بدون حامی مونده.

بحث دیگه اینه که یک دولت یا یک مسیول چه جز و چه کل برای مدت محدودی مسیوله این چیزی که ثابته و مردم بهش امید دارن انقلاب و نیروهای انقلابیه.همونقدر که این اردو ها اونارو به دین و انقلاب علاقه مند تر میکنه این محرومیت ها خیلی بیشتر اونارو  نا امید میکنه.
فرمودید که به دولت مستقر در تهران کاری ندارید ولی خوب یکی از مهمترین فاکتور ها همین تفکرات حاکمه.و واقعا اینکه یه مدت به مردم محروم توجه نشون داده شد و یه مدت به معنی واقعی کلمه رها شده بودن کاملا قابل لمسه.


مدیران ما گوش و چشمشون رو بستن و بیخیال،کار خودشون رو میکنن اگر ادم بخواد به امید اونا بمونه واقعا این مردم شاید این مردم از فقر و بیچارگی نمیرن ولی نا امیدی کمرشون رو میشکنه.به نظر من تاثیر روحیه ای اردو های جهادی و کارهای مردمی که در موضع ضعف دولت ها انجام میشه هیچی نداشته باشه امید واقعی رو در زندگی مردم به وجود میاره.

پاسخ:
ممنون توضیحاتتون جامع بود. پس شما میگین از جیب خودمون بذاریم، اما محرومیت زدایی کنیم و این خوب است.
درسته؟
.................
موفق باشید!!
پاسخ:
سلامت باشید.
۱۴ مهر ۹۶ ، ۲۱:۵۱ آقاگل ‌‌
ببینید به نظرم از دو نقطه میشه بررسی کرد. یک اینکه آیا واقعا مطمئن هستیم که این پول که برای مثلا بازسازی فلان مدرسه ست توسط یه سری داره صرف کار دیگه ای میشه؟ اگر مطمئنیم خب قدم اول وظیفه مونه به نوعی جلوی این کار رو بگیریم. بقیه رو مطلع کنیم. و از این قبیل. اینجا اگه سکوت کنیم چشم پوشی کردیم. حتی میشه گفت اگر دزدیی صورت میگیره ما هم شریک جرمیم. اگرم بخوایم خودمون با پول خودمون اون مدرسه رو بازسازی کنیم باز گناه اول رو که چشم پوشی از دزدی های صورت گرفته ست رو مرتکب شدیم. بعلاوه که به نوعی کار اونا رو پوشش هم دادیم.
مورد دوم اینکه مطمئن نیستیم این پول جای دیگه مصرف میشه. یاحالا دزدیده میشه به نوعی. اینجا دیگه اگه کمکی بکنیم پر واضحه که بهترین کار رو کردیم و دعای کلی آدم پشت سر ماست. 
البته تو مورد اول هم دعای خیر کلی آدم پشت سرمونه ولی ولی ما به نوعی شریک جرمی هستیم که پوششش دادیم.
پاسخ:
سوال همینه. آیا بودجه ای برای بازسازی مدارس مناطق محروم وجود داره؟ و اگر وجود داره کجا خرج میشه و اگر وجود نداره چرا وجود نداره. و حالا با این شرایطی که موجود هست، وظیفه ی ما چیه؟ کمک بکنیم (به نحوی که معمول هست) یا نه؟

+ممنونم از اینکه ادبیات مناسبی استفاده کردید. من زیادی بدبینانه نوشته بودم! تصحیحش کردم. :)
خیلی مشتاقم جوابها رو ببینم
پاسخ:
:)
۱۴ مهر ۹۶ ، ۲۳:۲۳ محمد هستم
بله میتونه اینطور که شما میگید هم باشه منتهی ما اینجوری نگاه میکنیم که داریم به تعدادی دانش آموز و آینده ساز کمک میکنیم و سعی داریم سطح علمی کشور افزایش پیدا کنه
پاسخ:
من چیزی نگفتم! من فقط پرسیدم.
بله میدونم نیت عاملان به کار فرهنگی و جهادی این هست. سوال اینه که آیا این نیت درسته؟ نتیجه ی این نیت و اجرایی کردنش مطلوبه؟
۱۴ مهر ۹۶ ، ۲۳:۲۷ °° مریم °°
سلام
اگه اینطوری باشه که شما میگید، اول کار خیرین مدرسه ساز زیر سوال میره، که مدرسه میسازن. بنیاد برکت هم مدرسه می سازه.
پس نباید بسازن؟ نمیشه که! ملت چه گناهی کردن؟
پاسخ:
سلام.
من چیزی نمیگم! من فقط پرسیدم! نظرم رو نگفتم! :)
البته خیرین مدرسه ساز و ساختن مدرسه ی جدید فلسفه ش متفاوت با این سوال منه.
اون یک کار اشانتیونی از جانب ملته، اما این، باز سازی یک مدرسه ی ویرانه از وظایف دولته.
۱۴ مهر ۹۶ ، ۲۳:۳۱ ملکه بانو
به نظرم اگه مجبور کردن دولت قرار بود انجام بشه در طی این سال ها انجام میشد
پاسخ:
خب بالاخره یکی باید این کار رو انجام بده دیگه. آیا این کارهای جهادی باعث نشده که دولت پای خودشو بکشه کنار و تماشا کنه و خیالش راحت بشه؟
۱۴ مهر ۹۶ ، ۲۳:۵۶ خانم لبخند
بله به نظرم در هر شرایطی ما وظیفه خودمون رو داریم. حالا چه دولت حمایت بکنه چه نکنه. 
پاسخ:
اوهوم. منم اینطور فکر میکنم.
۱۵ مهر ۹۶ ، ۰۲:۲۶ آقاگل ‌‌
من سوال برام پیش اومده اینکه آیا شما در وضعیت مشابهی هستید؟
ببینید این چیزی که شما مشخصا متوجه دولت میدونیدش کاملا بر دوش دولت نیست. بله هر دانش آموزی و هر مدرسه ای به طور مشخص یک سرانه ای رو داره توی برنامه بودجه آموزش و پرورش که باید به اون مدرسه برسه. ولی این یک قسمت داستانه. چیزی که من تو ادارات دولتی مشابه دیدم این سوء مدیریت ها زیاد دیده میشه. مثلا بودجه ای رو اختصاص دادن برای فلان چیز. ولی عده ای بالا دستی توی اداره به قول معروف کدخدامنشانه طور تصمیم میگیرن این بودجه رو حالا فعلا ببرن توی بهمان بخش هزینه کنن تا بعد خدا بزرگه. یعنی میخوام بگم برنامه ریزی رو طبق اصول پیش نمی برن. و چون طبق اصول پیش نمیرن به مشکل میخورن. شاید مقصر هم نباشن. شاید بالا دستی این بالادستی ها هم همین کار رو داره میکنه! که برای اینا مشکل ایجاد میشه. و باز بالادستی بالادستی بالادستیا هم باز همین کدخدامنشی بازی ها رو دارن. نتیجه میشه چی؟ نتیجه میشه اینکه هرچی میای پایین تر وضعیت خراب تر و خراب تر و خراب تر میشه. تا جایی که میبینی تو بعضی شهرها برای درس خوندن عادی که حق هر دانش آموز ایرانیه ما مشکل گچ و تخته داریم حتی! خود مدرسه که بماند. این چیزی که میگم تو سمیرم خودمون دیدم. روستاهایی که مدرسه هاشون تو یکی از اتاقای خونه یکی از اهالیه. چون ساختمون مدرسه خرابه است عملا. حتی جرئت نمیکنن گوسفنداشون رو اونجا ببرن. خب؟ الان تکلیف چیه؟ اگه خیری باشه که کمک کنه و براشون یه مدرسه بسازه آیا بدکار کردن دولت رو پوشونده یا به این دانش آموزا کمک کرده؟ من میگم دومی. وقتی شما زیر پونزی و حتی دیده نمیشی ده سال دیگه هم منتظر بمونی به امید بالادستی ها امیدت الکیه. اینجاست که میگم باز به مرام بچه های جهادی. نمیدونم ولی به نظر میرسه این شیوه مدیریتی کشورما هرجاییش رو دست میذاری پوسیده است. میره فرو. 
پاسخ:
بله من در شرایط مشابه قرار گرفتم.
یعنی یه عده از رفقا آستین بالا زدن میخوان یه خرابه ای که اسمش مدرسه هست رو دوباره بازسازی کنن و به حمایت مالی نیاز دارن. من میخواستم علاوه بر کمک خودم، اینجا تو همین وب، و تو گروه هایی که میشناسم اعلام کنم هرکس هرقدر دوست داره تو بازسازی مدرسه شریک بشه کمک کنه. اما تا خواستم پیام رو بذارم با یکی از مدیران مدارس صحبت کردم، بهم گفت این الا و لابد وظیفه ی آموزش و پرورشه که مدرسه رو بازسازی کنه. و اگر آموزش و پرورش کمک نمیکنه به اون مدرسه به خاطر قدرت چانه زنیِ کمی هست که مدیر اون مدرسه ی محروم داره!! یعنی اگر اون مدیر یه گرگ بیابان دیده می بود (:دی) میتونست پول بازسازی مدرسه رو از اداره بگیره.
این شد که فکر کردم شاید این کار من و این تبلیغ برای جمع کمک مالی اصلا درست نباشه! شاید اصل اینه که ما اداره رو مجاب کنیم برای کمک و اینکه خودمون از جیب خودمون کمک کنیم به این مدارس نوعی پوشش برای این مدارس به حساب بیاد.
البته من خودم نظرم با تأیید کار جهادی و کمک به مناطق محروم هست و این فقط یک سوال بود که از نظر اون مدیر باسابقه و محترم برآمده بود، اما خواستم ببینم نظر دوستان چیه. و آیا دوستان پاسخ درست حسابی برای این چالش فکری که توسط یک مدیر برای من ایجاد شده بود دارند؟
بله خوب. منتظر دولت نشستن به نظرم اشتباهه.
پاسخ:
آره فکر میکنم از این انتظار چیزی عایدمون نمیشه.
سلام 
روزبخیر
کاملا موافقم
منم همین فکر رو میکنم همیشه
ولی واقعا نمیدونم خیرین باید کجا وچگونه کمک کنن که دولت مشمول لطفشون نشه:)
پاسخ:
سلام. آره این سوال جدیداً برام ایجاد شده. :|
سلام
یعنی این که به جای اینکه گروه جهادی بزنید، مثلا یه خبرگزاری تشکیل بدید با خبرنگارهای پیگیر و جهادی؟
پاسخ:
سلام آره مثلا. یه نهاد مطالبه گر ایجاد کنیم متشکل از یه سری گرگ بیابان دیده با قدرت چانه زنی بالا!
۱۵ مهر ۹۶ ، ۱۰:۱۴ محسن خطیبی فر
سوال خیلی خیلی خوبیه. و چ خوب ک ی هم‌چه سوالی مطرح می‌شه. برا رسیدن ب پاسخ دقیق، خب ی چیزایی رو ما باید بدونیم. ی چند تاش ب نظرم این‌هاست:
- اون پولی ک برا ساخت، تجهیز و نوسازی مدارس در بودجه درنظرگرفته می‌شه دست کی می‌رسه؟
- اون پول رو کجا صرف‌ش می‌کنن و چ طو گزارش هزینه‌کردش رو منتشر می‌کنن؟
- نهادهای ناظر برا خرج‌کردن این پول چ معیارهایی برا تائید گزارش‌ها دارن؟
- بودجه‌ای ک از طرف بسیج سازندگی در اختیار گروه‌های جهادی قرار می‌گیره، از چ طریقی تزریق شده؟
- نقش سازمان‌های مردم‌نهاد و کمک‌های مردمی در این قضیه چ قدر پررنگه؟
- ...
ب نظرم هر چی ریزتر بشیم و نقش هر کسی رو معین کنیم، می‌تونیم ی نتیجه‌گیری خوبی داشته باشیم و بفهمیم نشتی کار کجاست :)
پاسخ:
خب جوابهاش چیه؟ شما هم که فقط سوال مطرح کردین نظرتون رو میگفتین.
۱۵ مهر ۹۶ ، ۱۱:۱۳ محسن خطیبی فر
این بخشی از سوال‌هاست و نه همه. این رو هم نمی‌شه درنظرنگرفت ک سوال خوب بهتر از هر وسیله‌ای ما رو ب مقصد می‌رسونه. قدم اول برای عارضه‌یابی مسئله، پیداکردن افراد مسئول و مجری در تخصیص بودجه‌هاست. بعد از این می‌شه با توجه به گزارش عملکردهاشون درباره نحوه مدیریت‌شون حرف زد. فعلاً دست ما خالیه و از هیچی خبر نداریم. وقتی داده‌ها رو جمع‌آوری کردیم، تازه می‌شه ی حرف‌هایی زد.
پاسخ:
:)
خب شما خیلی تخصصیش کردین که کار ما نیست و بحث هم نتیجه بخش نیست. این کار یه مقاله ی علمی می طلبه که از همه ی ابعاد و جنبه ها به موضوع نگاه کنه!
من فقط میخواستم بپرسم به نظر شما آیا با درنظر گرفتن این جوانب، مشارکت در این امور (مثل بازسازی مدارس) به بهانه ی خیرخواهی صحیح هست یا نه!

۱۵ مهر ۹۶ ، ۱۱:۲۳ محسن خطیبی فر
این از آموزه‌های دینی مائه ک: فاستبقوا الخیرات. با همین گزاره، ما نباید خودمون رو برای رسیدن بودجه و یا دست بالاتر، رسیدن ب ی ساز و کار مناسب و صحیح؛ معطل کنیم. این آیه ب مای مسلمون می‌گه ک در کار خیر، معطل هیچی نمون. زمینه‌ی کار هم مشخصه و چون و چرا نداره. این از این.
اما اگه بخوایم کار خیرمون قوی‌تر، منظم و مستمر باشه، چاره‌ای نداریم جز این‌که ب سوالای بالا جواب بدیم و نقش نهادها و افراد رو مشخص کنیم. همین.
پاسخ:
اوهوم... عالی بود درست میگین.
ممنونم.
۱۵ مهر ۹۶ ، ۱۱:۲۹ محسن خطیبی فر
من از شما ممنو‌نم ک هم‌چه سوال خوبی رو مطرح کردین و ی قدری از تنبلی ما کم کردین و ب فکرکردن مجبورمون کردین. سوال شما، منشا خیر بود. موفق باشین :)
پاسخ:
لطف دارین.
موافقم :)
+ رسانه به شفافیت مسئولین کمک میکنه اگه جهادی باشه
پاسخ:
آره فکر میکنم رسانه ی جهادی هم خوب ایده ایه.
یه مساله ای که هست باید ببینیم آیا واقعا دولت مجبور میشه؟ 
الان دوستای ما رفتن روستاهای سیستان بلوچستان میگفت کدخدای روستا گفته فرماندار اون شهذستان بهمون گفته شما خوب رای برای روحانی جمع نکردید ما تو این دولت هیچ کمک و بودجه ای به شما ارائه نمیدیم /:
خواهر من این دولت از پای بست ویران است...

پاسخ:
خب البته مسئله ی این دولت نیست!  تا بوده همین بوده!
۱۵ مهر ۹۶ ، ۲۱:۰۶ خونه مادری
هر چیزی به جای خود لازمه
خصوصا اگه مطمئن باشیم بدون اقدام خودجوش مردمی کاری به سرانجام نمیرسه
پاسخ:
بله شاید همینطور باشه.
۱۷ مهر ۹۶ ، ۱۱:۳۱ ام شهرآشوب
دولت اگه کمک کن بود که بی حرف پیش و پس کمک میکرد. 
و اینکه ما چطوری میتونیم به دولت فشار وارد کنیم که بودجه اختصاص بده به مدارس؟ اگه بتونیم این فشار رو وارد کنیم، پس فشار رو در تجهیز مدارس وارد کنیم

و اینکه من فکر میکنم این کمک جهادی که ما میکنیم (یا هر کس دیگه ای) در بزرگ شدن روح افراد جامعه و در فراگیر شدن فرهنگ کار جهادی کمک کننده است.
 وگرنه مگه پول یه کارگر که در بازسازی مدارس کمک میکنه چند درصد بودجه ی دولت رو دربر میگیره؟
پاسخ:
در این باره برخی دوستان تو کامنتها صحبتهای خوبی کردند.
ان شالله که اینطور باشه. تو پست بعدی ما هم تصمیم گرفتیم کمک کنیم دیگه :)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">