رونالدوی زندگیت باش!

همیشه متخصصین رشته های مختلف رو از اعماق وجودم تحسین میکنم.

یعنی به معنای واقعی کلمه دوستشون دارم و تماشای خودشون و کارها و فعالیتهاشون تمام احساسات احترام توام با عشق رو در من برمی انگیزه!

دور قبل جام جهانی که از مسی گل خوردیم، من با وجود فوتبالی بودنم(!) بیش از اون که درگیرِ باختن باشم مسی رو تحسین میکردم! از این بابت که ۹۰ دقیقه تو زمین راه رفت و در محاصره ی ما بود، و فقط یه لحظه ازش غافل شدیم زد داغونمون کرد و هدفش رو عملی کرد.

از اونجایی که یک زمانی شدیدتراً فوتبالی بودم میتونم ادعا کنم تعداد بازیکنانی که به محض تصمیم گرفتن، حتی اگه شده تو پنج دقیقه، یه تیم رو به تنهایی نجات می دن انگشت شمارن.

رونالدوی دیشب رو هم که حتما تماشا کردین.

ایییین همه تلاش و این سطح از حرفه ای بودن تو کارت، تو شغلت و تو علاقه هات وااااقعا تحسین برانگیز و احترام آفرین نیست؟!

آقای رونالدو، روزی تو یه مصاحبه ای گفت که خیلی هم سخت و طاقت فرسا تلاش نمیکنه و تمرین خاصی انجام نمیده، بلکه هر روز و هر روز قدری کم تلاش میکنه!

استقامت بر قدمهای کوچکه که فاصله های بزرگ رو ایجاد میکنه.(همون رهروی آهسته و پیوسته رو، که گه تند و گهی خسته نمیرود!)

آدمها چطوری اسطوره میشن؟ همینطوری! 

برای ایرانی ها خوشحالم که میتونن در مقابل این اسطوره ها حضور پیدا کنن.. برد و باختش اصلا مهم نیست. مهم اینه که بفهمن چطور این حجم از حرفه ای بودن در یک سری آدم جمع شده!

ما همه مون می تونیم برای خانواده و زندگی و شغلمون، مثل مسی و رونالدویِ فوتبال باشیم. نمی تونیم؟



+عزم جوهره ی انسانیت و میزان امتیاز انسان است و تفاوت درجات انسان به تفاوت درجات عزم اوست. (چهل حدیث امام خمینی_رحمت الله علیه)

حرفتون درسته اما از اونجایی که مسی طرفدار رژیم صهیونیستیه، حتی تو زمینه فوتبال با وجود همه‌ی توانمندی‌هاش ذره‌ای تحسین نسبت بهش تو وجودم شکل نمیگیره! شاید از نظر برخی‌ها بی‌ربط باشه اما تو ذهن من اینطوریه :)

خب دور قبلی جام من اینو نمیدونستم. البته طرفدار بودن یه حرفه، مخالف نبودن و مبارزه نکردن هم یه حرف دیگه ست. و هیچ وقت پیگیرش نشدم که بفهمم موضع هرکسی تو هر زمینه ای چیه!

ولی در کل این پست رو ننوشتم که دعوتتون کنم که کسانی مثل اینها رو تحسین کنید و بهشون احترام بذارین! :/
در هرحال هرکدومشون در یک سطحی از غفلت هستند دیگه. 
ما نیز هم.

آره قبول دارم که طرفداری تو یه حرفه‌ی خاص به معنای تایید تمام و کمال یه شخص نیست. ولی لااقل واسه خودم فکر میکنم اون طرفداری زمانی توجیه پذیر هست که بحث سر اختلافات معمولی با اون فرد متخصص باشه. نه مسئله‌ای مثل قدس! البته راستش من رو مسئله‌ی فلسطین یکم زیاد حساسم :) یعنی واسم شده یه ملاک‌. و خب اصولا زمان طرفداری از اشخاص مختلف نمیتونم تفکرات شخصی و عقاید و حرفه‌ی اون شخص رو خیلی از هم جدا کنم. 
متوجه منظور پستتون هستم :)

خیلی هم خوبه. منم همینطورم. واقعا.

اما طرفدار کسی نیستم که بخوام حمایتی ازش بکنم.
گفتم که. هرکسی تو سطحی از غفلت قرار داره. ما هم همینطوریم.
حالا یکی با اینکه عزمش خیلی زیاده ولی عقلش خیلی کمه! هههه هه!
با اینکه انصافا موضع گیری در مقابل اسرائیل حداقل انسانیت رو می طلبه. ولی تا وقتی به حمایت مستقیم نپرداخته و کاری به نفع اونها نکرده به تغییر آدمها و آگاه شدنشون خوش بین باش ^_^

داداشم بین این دو تا طرفدار رونالدوئه. میگه مسی ذاتا فوتبال بلده، ولی رونالدو با تلاشش به اینجا رسیده. باهاتون خیلی موافقم، آدم‌های با همت که با تلاش و تلاش و تلاششششش به قله میرسن خیلی تحسینم رو برمی‌انگیزن!

+ شما طرفدار کدوم تیم‌هایی؟ :)

منم همین حس رو دارم که مسی ذاتا فوتبالیسته. وگرنه مگه میشه اصلا؟ :/


+ راستش هنوز نمیدونم کیا اومدن جام جهانی :))
من کلا تو هر بازی که ببینم یکی رو انتخاب میکنم و تا موقع حذف شدنش طرفدارشم :)) اما یکی از مهم ترین فاکتورهام برای حمایتم از تیم ها، وجود همچنین آدمهای خیلی خاصی تو اون تیمه. مثلا وقتی زیدان و آنری و مخصوصا زیدان بازی میکردن طرفدارِ قطعی فرانسه بودم و خب تا الان دوره ی طرفداری از فرانسه م از همه ی طرفداری های دیگه م بیشتر بوده در نتیجه به صورت پیش فرض طرفدار فرانسه م.
ولی حالا ببینم این دفعه باحالا تو کدوم تیمها جمعن. تو هر بازی باید انتخاب کنم.

بله :)

یه جمله هم ته پاسخت اضافه کردم. نمیدونم دیدی؟

خب اون احتمال و امید به تغییر که واسه همه وجود داره یه بحث دیگه‌ست به نظرم ^_^

درسته. من نمیخوام حق بدماااا اصلا اصلا اصلا. ولی متاسفانه جامعه ی جهانی در دروغ و اخبار کذب غوطه وره و آدمهای جستجوگر خیلی کمن.


داداشم میگه امسال فرانسه میبره :))

من نیست خودم خییییلی فوتبالی‌ام، واسه همون هی داداشم داداشم می‌کنم 😂😂😂

ارهههه داداش منم طرفدار آلمانه. نمیدونم از کجا خونده بود که فرانسه و آلمان میرسن فینال! قراره بریم کل کل 🤣🤣

حالا هی میخواد منو تحریک کنه که حس فرانسه دوستیم اوج بگیره وگرنه خدایی برام مهم نیست😂

حالا اینجاشو داشته باش که داداش من خیر سرش کنکور داره! نشسته همه بازیا رو می بینه! 😤😢

درسته. متاسفانه..

:(

من فقط تا وقتی ایران تو مسابقات هست ممکنه پیگیر نتایج باشم، شاید هم آخر آخرش بپرسم بالاخره فرانسه برد یا نه! بیشتر از این انرژیمو هدر نمیدم 😂😂😂

کنکور که هر سال هست بابا! جام جهانی تا چهاااار سال تکرار نمیشه :))))

منم الان هدر نمیدم و فقط نتیجه می پرسم و گاهی که یادم میره بپرسم هم متهم میشم به بی غیرتی! :))

اما زمان کنکورم پای همه ی فوتبالا بودم :))

عه! اینو دامادمون هم بهش گفت :))

الان جا داره ما افتخار کنیم رونالدو اولین گل ملیش رو به ایران زده؟

نه بابا! واقعا؟ 

زهرا سادات ۲۷ خرداد ۹۷ , ۰۹:۳۶

سلام

عالی بود عالی

سلام. قربون شما ^_^

آره
جام جهانی ۲۰۰۶ 
از روی نقطه پنالتی
ایشالا امسالم به همون مقدار بسنده کنه‎:D

اون گل رو یادمه اما اولین گلش نیستا!

خیلی قبلتر از اون عضو تیم ملی بود. مثلا یادمه یورو ۲۰۰۴ هم تو ترکیب اصلی بود هیچی گل نزده بود اون همه مدت؟
فک کنم تو یورو ۲۰۰۴ یه گل لااقل زده به فینال رسیدنا. اونجا نزده باشه بقیه ی بازیهای این وسط تا ۲۰۰۶ هم هیچی؟
شاید اولین گل جام جهانیش بوده.

سربازِ روزِ نهم ۲۷ خرداد ۹۷ , ۱۳:۳۰
اون بخش از چهل حدیث جالب بود، ممنون

سلامت باشین.

حرفاتو قبول دارم ولی تعریف کم از دیدگاه ما و رونالدو فکر کنم فرق داشته باشه. چون یه جا خوندم رونالدو علاوه بر تمرینات تیمی که مطمئن کم نیست، خودش یه زمین توی خونش درست کرده که اونجا هم تمرین کنه!

خب قطعا هرقدر حرفه ای تر بشی تعریفت از کم و زیاد متفاوت میشه.

چیزی که برام مهمه اینه که از نظر خود او هم تلاشش برای نیل به این مقصود طاقت فرسا نبوده بیشتر بر مداومت تاکید داشت تا سختی کار.
آخه بعضیا رو دیدی دو ساعت تمرین میکنن چقدر از سختیِ اوضاع می نالن و اگرم به جایی برسن میگن ما مثلا سه ماه خییییلی سخخخخت تلاش کردیم!
البته اون نوع تلاش هم ناشی از عزم و اراده ست اما موقته.

یک عدد لوسی‌می هستم در جستجوی مهربانی :)

مستر بهم میگه تو شبیه لوسی می هستی!
برای همین اسمم اینه :)

+یک پسرکِ شش ساله،
و گل پسری سه ساله دارم.

+مهم: فقط و فقط به صورت مخفی وبها رو دنبال میکنم.
آرشیو مطالب
دی ۱۳۹۷ ( ۱۷ )
آذر ۱۳۹۷ ( ۲۲ )
آبان ۱۳۹۷ ( ۲۵ )
مهر ۱۳۹۷ ( ۲۷ )
شهریور ۱۳۹۷ ( ۲۵ )
مرداد ۱۳۹۷ ( ۲۸ )
تیر ۱۳۹۷ ( ۳۰ )
خرداد ۱۳۹۷ ( ۲۸ )
ارديبهشت ۱۳۹۷ ( ۲۱ )
فروردين ۱۳۹۷ ( ۳۱ )
اسفند ۱۳۹۶ ( ۴۱ )
بهمن ۱۳۹۶ ( ۳۱ )
دی ۱۳۹۶ ( ۳۵ )
آذر ۱۳۹۶ ( ۳۳ )
آبان ۱۳۹۶ ( ۴۲ )
مهر ۱۳۹۶ ( ۴۹ )
شهریور ۱۳۹۶ ( ۵۰ )
مرداد ۱۳۹۶ ( ۷۱ )
تیر ۱۳۹۶ ( ۵۲ )
خرداد ۱۳۹۶ ( ۷۶ )
ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۸۱ )
فروردين ۱۳۹۶ ( ۵۹ )
اسفند ۱۳۹۵ ( ۷۳ )
بهمن ۱۳۹۵ ( ۸۱ )
دی ۱۳۹۵ ( ۸۸ )
آذر ۱۳۹۵ ( ۹۰ )
آبان ۱۳۹۵ ( ۹۹ )
مهر ۱۳۹۵ ( ۸۳ )
شهریور ۱۳۹۵ ( ۸۵ )
مرداد ۱۳۹۵ ( ۷۷ )
تیر ۱۳۹۵ ( ۱۰۷ )
خرداد ۱۳۹۵ ( ۱۳۸ )
ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۲۱ )
فروردين ۱۳۹۵ ( ۱۰۷ )
اسفند ۱۳۹۴ ( ۱۰۹ )
بهمن ۱۳۹۴ ( ۹۱ )
دی ۱۳۹۴ ( ۹۷ )
آذر ۱۳۹۴ ( ۱۱۰ )
آبان ۱۳۹۴ ( ۶۶ )
مهر ۱۳۹۴ ( ۴۶ )
شهریور ۱۳۹۴ ( ۲۷ )
مرداد ۱۳۹۴ ( ۵۹ )
تیر ۱۳۹۴ ( ۳۶ )
خرداد ۱۳۹۴ ( ۵۵ )
ارديبهشت ۱۳۹۴ ( ۸۸ )
فروردين ۱۳۹۴ ( ۹ )
اسفند ۱۳۹۳ ( ۳۶ )
بهمن ۱۳۹۳ ( ۳۸ )
دی ۱۳۹۳ ( ۴۱ )
آذر ۱۳۹۳ ( ۱۴ )
اسفند ۱۳۹۲ ( ۱۵ )
بهمن ۱۳۹۲ ( ۷۵ )
دی ۱۳۹۲ ( ۱۲۸ )
آذر ۱۳۹۲ ( ۱۴۷ )
آبان ۱۳۹۲ ( ۸ )
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان