ماجراهای من و خودم!

این منم با همه ترکیباتش...

ماجراهای من و خودم!

این منم با همه ترکیباتش...

ماجراهای من و خودم!

یک لوسی میِ مهربان هستم که دارد رفته رفته پیر می شود :))

مستر بهم میگه تو شبیه لوسی می هستی!
برای همین اسمم اینه :)

+یک پسرکِ شش ساله،
و گل پسری سه ساله دارم.

+مهم: فقط و فقط به صورت مخفی وبها رو دنبال میکنم.

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
آخرین نظرات

امروز با آقای کارشناس تماس گرفتم.

گفت خانمِ می! اگر تعهد می دین که بیاین سر کار دیگه!

گفتم الان پشت خط نتیجه تصمیماتم رو بگم یا بیام به دکتر پرهام بگم؟

گفت نه به من بگین هم حله!

دیدم اینطوری مودبانه نیست. رفتم سازمان. از آقای پرهام تشکر کردم و بابت اینکه وقتشونو گرفتم عذرخواستم و گفتم اگر این تعهد رو از ابتدا میگفتین مزاحم نمی‌شدم اصلا. ولی ممنونم از حسن نظرتون و اینکه اعتماد به نفسم رو هم بالا بردین  :دی

کلی توضیح داد که چرا چنین تعهدی میخوان و منم بهش حق دادم و خودشم فهمید من آدمِ کارِ کارمندیِ طولانی مدت نیستم و آخرش گفت اگر دوست دارین اینجا کار کنین ما شرایط دیگه‌ای هم داریم.

گفتم چی؟

گفت بیاید به صورت ساعتی ولی فول‌تایم در سازمان خدمت کنید. شرایط بیمه‌ای نداره و حقوقش هم حدود دو سومِ شرایط قراردادیه که قرار بود باهاتون ببندیم! ولی تعهد نمیخوایم. درستون رو بخونید و هروقت نخواستید دیگه نیاید!

گفتم (با توجه به مورد دومِ این پست) اگر ساعتی بیام میتونم صبح‌ها دیرتر بیام و ساعتهامو جور دیگری جبران کنم؟

گفت بله. ^_^

باز من افتادم تو شرایط تصمیم‌گیری! :/

مستر میگه خوبه. بگو اوکی! ولی نمیدونم واقعا چقدر اوکیه!

قشنگ گیر کردم تو این ماجرا :))

۹۷/۰۸/۱۹
لوسی می

نظرات  (۱۲)

۱۹ آبان ۹۷ ، ۱۷:۱۴ جناب منزوی
این دیگه خوبه، ولی شما خسروی هستید که صلاح مملکت خویش دانی :)
پاسخ:
آره مستر هم میگه خوبه! :)
۱۹ آبان ۹۷ ، ۱۷:۲۳ محمدعلی ‌
همه‌جوره داره خوب میشه خداروشکر :) ان‌شاءالله که خیره.
پاسخ:
ممنونم. ان شالله :)
۱۹ آبان ۹۷ ، ۱۸:۰۸ مامان محمدمهدی
کار ساعتی خیلی خوبه منتهی چندتا نکته رو باید در نظر بگیری: معمولا در کار ساعتی کارت اصلا کم نیست و لذا ممکنه به اندازه یه تمام وقت و یا حتی بیشتر کار کنی با این تفاوت که به اندازه تمام وقت حقوق نمیگیری وبیمه هم نیستی و مزایای دیگه رو هم نمیگیری و این وقتی در کنار بقیه کارمندا هستی کمی برات دردناک میشه
البته اگه واقعا به کار بیرون از خونه علاقه داری شاید دردش کم شه برات لذا باید مراعات کنی که ازت بیگاری نکشن: دیدم میگما، همکارای ساعتی ما بعد یه مدت کلافه و عصبی میشن چون کارشون کم نیست ولی هیچی بهشون تعلق نمیگیره تازه سازمان ما بیمه شون میکنه
نکته بعدی اینه که حتما حتما ازشون بخواه بیمه ت کنن ولو خودت حق بیمه پرداخت کنی، چون میری آلوده میشی میبینی چند سال براشون کار کردی ولی سابقه نداری و بیمه نشدی و اینا، حالا بیمه درمانی رو اصرار نکن ولی بیمه از جهت سابقه رو مصر باش، بنظرم چون میخوانت قبول کنن. لذا بدون بیمه هیچ جا کار نکن بنظرم
نکته سوم رو یادم رفت. اولش فکر کردم خیلی نکات دارم ولی نوشتم چیزی ذهنم نمیاد😏
پاسخ:
خیلی ممنونم که تجربه‌های خوبی در اختیارم می‌ذاری.
آخه من شما رو نداشتم چه کار میکردم ؟
۱۹ آبان ۹۷ ، ۱۸:۱۲ مامان محمدمهدی
یادم اومد
ببین معمولا کارمندای ساعتی چون اسمشون ساعتیه یه جور مدیر جماعت بخودشون حق میدن بی نظمانه با اینطور کارمندها برخورد کنن و وقت و بی وقت بهشون کار میدن. لذا حتما برنامه ت رو مشخص کن که وقتی میری پیششون بگی برفرض من سه روز در هفته از ساعت ١٠ میتونم تا ١٤ و بعد این ساعت برام اصلا مقدور نیست و خودت هم پایبند باش به هر ساعتی که از اول بهشون میدی و اجازه نده بینظمانه ازت کار بکشن چون برای رسیدن به برنامه های دیگه ت و تنظیم زمانت به این نظم خیلی احتیاج خواهی داشت که در کارهای ساعتی خیلی دستخوش بینظمیه
پاسخ:
اینا فول تایم میخوان‌. یعنی تایمم رو باید پر کنم حالا از اینور و اونور یه کم زودتر یه کم دیرتر! ولی خودشون رو تایم مشخص اصرار دارن.
ان شاالله که بهترین تصمیم رو بگیری و هر چی که خیره برات پیش بیاد دوست گلم (:
پاسخ:
ممنون عزیزم ^_^
ب نظر من هم خوب میاد :)
پاسخ:
اوهوم :)
خیلی خوبه این جوری که. آرامش روحی داری
پاسخ:
آرهههه اصلا یه بار مادرانه‌ای از رو دوشم برداشته شده انگار! یه ماهی هم تا شروع کار مونده:)
۱۹ آبان ۹۷ ، ۲۰:۳۵ پلڪــــ شیشـہ اے
^__^ 
عزیزم. 
ان شاءالله هر چی خیره واستون پیش بیاد.
پاسخ:
ممنون عزیزم :)
دعامون کن لطفا :)
به نظر منم خوبه :) اوکی رو بده
پاسخ:
اوکی :دی
الان به جز مسئله‌ی مالی‌اش که ارزشش رو داشته باشه برید یا نه,که خیلی خوبه.:)
به نظر من برید,یکم عادت کردید,قلق کار اومد دستتون,یه کار جدید و بهتر پیدا کنید,سر اون کار برید,مخصوصا از نظر بیمه داشتن.
ولی بازم هر چی صلاحتونه:)
پاسخ:
آرههه منم همین طور فکر میکنم ان‌شالله میرم سر کار.
باید منتظر بمونم خبرم کنن :)
تا اون موقع به کارهای دیگه میرسم.
چرا به یه پرستار مطمئن فکر نمیکنی؟!!!
و یه مسئله دیگه اینکه با وجود کار بیرون و مسائل خونه، اصلا فکر میکنی به درس خوندن برای دکتری، که اینقدر برات مهمه میرسی؟؟

اینا رو از این جهت بهت میگم که منم مثل مامان محمدمهدی معتقدم شرایط کار ساعتی گاهی سخت میشه
کارت به اندازه کارمندان تمام وقته، ولی از مزایاش بهره مند نمیشی، و اصولا همکارهای ما بعد از مدتی شاکی میشن، خصوصا که ممکنه احترام و جایگاه کارمند تمام وقت رو حتی در برخوردهای عادی نداشته باشی
میدونم اینها احتمالا الان برات مهم نباشه، ولی بازم به قول مامان محمدمهدی بعد از مدتی که آلوده کارکردن شدی، احتمالا برات مهم میشه، شاید لفظ الوده یه کم بار معناییش جالب نباشه
ولی به این توجه کن که تو قراره حداقل روزی هفت ساعت با این کار زندگی کنی، کوچکترین دغدغه ای گاهی باعث خراب شدن روزهات میشه
پاسخ:
آره قبول دارم. و این چیزها برام مهم هست ولی نه اونقدر زیاد!
من به کارمندیِ بی‌تعهد بیشتر نیاز دارم و مطمئنم که آلوده‌ی کار نمی‌شم مخصوصاً این‌که حقوقشم خیییلی نیست و همین باعث میشه آلوده نشم، چون راستش رضایت اقتصادی از مهمترین انگیزه‌های من برای بقا در یک شغله. 
من برخلاف شما و مامان محمد مهدی واااقعاً روحیه‌ی کارمندی و بقا در کار کارمندی رو ندارم. من تجربه‌ش رو داشتم و یک‌سال کار کارمندی کردم. اون موقع هم ساعتی بودم و دقیقاً موقعی تصمیم گرفتم بیام بیرون که داشتن کارهای قرارداد و تبدیل وضعیتمو انجام میدادن. دیدم اگر بمونم پابند میشم. بیرون اومدن از کار، بدونِ بندی که بر پام باشه و امکانِ راهی کردنِ پسرک به مهدش با دستهای خودم، بدونِ منتِ سازمانی برام خییییلی جذاب‌تر و آرامش‌بخش‌تره تا بیمه داشتن برای سه چهار سال‌. چون من کارمند نخواهم موند و اگر خییییلی بمونم همون سه و چهار ساله. اون بیمه‌ی سه چهار ساله شاید رزومه‌طور خوب باشه اما الان بدون بیمه هم رزومه‌ش برام ثبت میشه و گواهی فعالیت تو این سازمان رو می‌تونم بگیرم. اگر می‌خواستم کارمند بمونم و شغلی که برای خودم تصویر می‌کنم کارمندی بود آره در این شرایط قبول دارم که ساعتی کار کردن در مقایسه با قراردادی که موقعیتش رو دارم نوعی حماقته! 
و قبول دارم که نگاه و احترام‌های جایگاهی رو نخواهم داشت که اونم با توجه به هدفم مهم نیست.
پرستار بد نیست اما اولاً هزینه‌ش برای من بیخودی زیاده و دوماً گل پسر سنش جوری نیست که بخواد به پرستار عادت کنه. پرستار برای گل پسر من یک غریبه است و برای راهی کردنِ پسرک هم همینطور. باید از آشنایان باشه که ندارم. مامانم قبول کرد که هفته‌ای سه روز صبح بیاد پیش بچه‌ها اما من دوست ندارم زیر بار منت باشم هرچند که می‌دونم هیچ‌وقت این رو به روم نمیاره و منت نمی‌ذاره اما من ممنون(زیر بار منت) خواهم بود دیگه.

مثلاً من اصلا نمیتونم فرزندی بیارم و بعد از نه ماه بذارمش و برگردم سر کار. اصصصصلاً نمیتونم. حداقل دو سال باید دربست پیشش باشم تا راضی بشم و قراردادی بودن این عیبها رو هم داره.
ولی واقعاً نمی‌دونم چقدر دارم درست فکر میکنم! به نظرت فکرهام منطقیه؟ :/
امیدوارم به همه اهدافت برسی دوست جون
پاسخ:
منطقی بودم؟ :/
ممنون عزیزم ^_^
همچنین شما :)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">