پاسخ:
من نمیتونم در رابطه با اسلام ستیزی های ملت سکوت کنم ( به عقاید مردم کاری ندارم اما اگر کسی بخواد اسلام ستیزیشو رواج بده سکوت نمیکنم) اونا هم به طرز عجیبی بعد از یک دوره ی دبیرستانی کاملا فرهنگی، به یه سری موجودات اسلام ستیز و در عین حال زبان نفهم تبدیل شدن!! بعد من تا میومدم سکوت نکنم همه جبهه میگرفتن که نظر همه محترمه!! هیچی دیگه شاکی شدم کلا!
پاسخ:
:) خیلی بده! آدم نمیدونه باید چه کار کنه! سکوت نکنی میشی آدم بد گروه! سکوت کنی احساس میکنی نباید سکوت میکردی و با سکوت کردن امثال ما این همه اراجیف تو نت دست به دست می چرخه و اینها توهم بیشمار بودن گرفتن، باز سکوت نکنی و آدم بد گروه هم بشی اشکالی نداره مهمش اینه که احساس میکنی اینطوری ملت رو دین زده میکنی! والا نمیدونم باید چه کار کرد! اومدم بیرون دیگه.
از معضلات همیشگیمه.. با این وجود باز هم فهیدن اینکه الان باید تو این شرایط چکار کرد سخته..
:\
:/
پاسخ:
من نیز نمی دانم :( البته من خییییییییییییلی اهل سکوتم! فقط در مورد چیزهایی سکوت نمیکنم که حس میکنم باید یه ابعادی در اون موضوع روشن بشه! وگرنه مثلا هیچوقت به حجاب کسی گیر ندادم و چیزی در این باره مطرح نمیکنم چون میدونم همه شون آیات حجاب رو شنیدن، و بلدن! گفتن من تکرار مکرراته اثری هم نداره. چیزهایی رو میگم که حس میکنم باید بگم تا بدونن. هرچند که هیچکس هیچوقت به دنبال دانستن نیست.
یا قبل، بعد و حین اون حرفی که میخواد بزنه شوخی کنه،
نسبت به اون کسی که هیچ مخالفتی با صحبتا و رفتارای بقیه نمیکنه و با این تفکر که عقاید بقیه هم محترمه هیچی نمیگه و با سکوت یا هر عکس العمل دیگه ای تاییدش میکنه، آدم بده به حساب میاد..
به قول شما آدم بده به نظر اومدن شاید مشکل آنچنانی نداشته باشه. تحملش برا هدفی که هست می ارزه..
اما همین ترسه که نکنه الان بقیه رو دین زده کنم خیلی بده.
اصلا از هر راهی که تا به حال رفتم بازم نگاهی به عنوان یه آدم همیشه معترض بهم شده.