ماجراهای من و خودم!

این منم با همه ترکیباتش...

ماجراهای من و خودم!

این منم با همه ترکیباتش...

ماجراهای من و خودم!

یک عدد لوسی می 28 ساله هستم.. مینویسم برای دل خودم.. خودمِ خودم.

مستر بهم میگه تو شبیه لوسی می هستی!
برای همین اسمم اینه :)

+یک پسرکِ چهار ساله،
و گل پسری یک ساله دارم.
-------
اگر دوست دارید میتونید مطالب "درباره ی من" رو در منوی بالای وب ببینید.

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات

حوصله ندارم برم خونه مادر مستر!

:|

۰ نظر ۳۰ دی ۹۵ ، ۱۵:۴۰
لوسی می

دو ساعت پیش،

مستر و بچه ها رفتن خونه ی مامان مستر،

که من کارهامو بکنم و پایان نامه رو پیش ببرم.

پیشرویم خوب بود.

نه که راضی باشم اما ناراضی هم نیستم.

الحمدلله.




+یه مقاله ی تپل دیدم!

تا خواستم دانلودش کنم گفتم برم تو مقالات موجود در پایگاه فلان سرچ کنم ببینم شاید باشه!

سرچ کردم دیدم 1057 روز پیش،

خودم این مقاله رو رو پایگاه گذاشته بودم!

:|

من دیگه صحبتی ندارم!

۲ نظر ۳۰ دی ۹۵ ، ۱۳:۴۳
لوسی می

وقتی بچه های دوره ی کارشناسی رو می بینم،

که اکثراً بورس خارج از کشور گرفتن

و دارن تو کشورهای خوبی دکترا میخونن،

احساس خسران میکنم،

و انصافاً همتشونو تحسین میکنم!

ههه!



+میتونم بگم حداقل 60 درصد از دوستان و همکلاسی های کارشناسیم

عازم خارج از کشور شدن!

+گاهی حتی فکرمیکنم این تفکرات جنسیتیه که دست و پامو بسته!

گاهی البته! خیلی کم!

+احساس خسران از خیلی جهات، که فقط محدود به خارج نرفتن نیست!

۴ نظر ۳۰ دی ۹۵ ، ۰۰:۰۰
لوسی می

پول بدی که مقاله ت رو چاپ کنن،

و بعد بری تو سایتهای نمایه شده،

و ببینی برای دریافت مقاله ت مبلغ تعیین کرده اند!

یعنی شما پولی بدی،

تا نشریه یا کنفرانس مربوطه از مقاله ی شما درآمدزایی هم بکند لطفا!

و شما فقط یه سرتیفیکیت دستت بگیری و اینور و اونور ببری و خوشحال باشی!

:|

۳ نظر ۲۹ دی ۹۵ ، ۲۰:۴۶
لوسی می

الان رفتم دوباره درخواست مرخصی دادم!

:|



+ دوباره  :|.

۷ نظر ۲۹ دی ۹۵ ، ۲۰:۰۷
لوسی می

باید برم تو فاز بهره برداری یا سوء استفاده یا هرچی که اسمش هست!

البته که دوست نداشتم هیچوقت اتفاق بیفته.

اما ناچارم از این فرصت استفاده کنم،

کمتر از دو ماه وقت دارم،

و باید هفته ای دو سه روز بچه ها رو ببرم خونه مامان مستر،

و برم دانشگاه!

فقط اینطوریه که میتونم به اتمام پایان نامه امید داشته باشم!

من تو خونه پایان نامه بنویس نیستم!

تعارف که نداریم،

من تو خونه پایان نامه بنویس نیستم!

۴ نظر ۲۹ دی ۹۵ ، ۱۶:۰۹
لوسی می

میشه یه جوری بگی که منم بفهمم؟

میشه یه جوری گیر بدی که من کم نیارم؟

میشه یه کمکی بکنی که از پا نیفتم؟!

میشه یه فرجی برسونی؟!

میشه؟؟!




+همیشه باور داشتم که خدا از جایی که گیرِ زندگی یا شخصیتته،

اونقدر امتحانت میکنه که آخرش بلند شی،

آخرش اون قابلیتِ نهفته ت رو به فعلیت برسونی.

کاش این روزها قدری هم تو فعال شدن قابلیت همرسانی کنی!

من دارم کم میارم، وَ هَل یَرحَمُ المُمتَحَنَ إلّا السُّلطانُ؟!
۰ نظر ۲۹ دی ۹۵ ، ۱۶:۰۶
لوسی می

کاش شاعری میدانستم..

۱ نظر ۲۹ دی ۹۵ ، ۱۵:۵۸
لوسی می

وای که چقدر درددل کردن کار بیخودیه!

هیچ فایده ای نداره

جز اینکه آدم یهو همه ی عقده های دلش از اون موضوع رو یادش میاد،

و میگه و میگه و میگه،

و بعد از اتمام درددل هم تا مدتهااااا یادش می مونه..

انگار همه چیز از اول شروع شده..

شنونده هرقدر هم خوب،

هرقدر هم همدل،

هرقدر هم حق دهنده،

بازم نمیتونه برات کاری بکنه،

یا نمیکنه!

و بعد میرسی به جایی که

با خودت میگی:

واقعا چرا این حرفا رو زدم؟!

و این سخت ترین و تلخ ترین بخش این فراینده...



+دردهای ما همیشه ناتمام...

+ممنون از جناب فطرس.

۱۳ نظر ۲۹ دی ۹۵ ، ۱۵:۲۹
لوسی می

خورشم خوشمزه بود ولی اصلا شکل و شمایل مجلسی نداشت!

اصلا!

برنجم هم سوخت!

و خیلی خیلی کم شد!

بیشتر از نصفش ته دیگ شد

و خودم تقریبا هیچی نخوردم!

ته دیگ هم نه ته دیگ معمولی!

ته دیگ سوختهههههه!

دیگه اینطوریا!

:دی



+فقط شانس آوردم که قبل از بو گرفتنش متوجه شدم!

وای از روزی که برنج بوی سوختگی بگیرههههه!

:دی

۱۲ نظر ۲۸ دی ۹۵ ، ۱۵:۰۷
لوسی می

امروز بعد از اطلاع یافتن از بازگشت مستر

در اقدامی انتحاری پدر مستر رو برای فردا ناهار دعوت کردم!!

حقیقتاً از فرط محبت نبود!

صرفاً از خوبیِ خودمه در جبرانِ لطفِ این دو سه هفته ی اخیرشون.




+خدایی هروقت مستر عازم ماموریته و اونها اطلاع دارن،

هرقدر هم تعارف گونه،

اما زنگ میزنن میگن تنها تو خونه نمون بیا اینجا.

فردا پدر مستر تنهاست،

شرط انصاف نبود که منِ مطلع، دعوتشون نکنم.

+اول که زنگ زدم مادرمستر گفت بهت خبر میدم،

بعد تماس گرفتن گفتن که پدر رو بالاخره راضی کردم که بیاد خونه تون! :|

عروس خوبی بودم که خویشتن داری کردم و نگفتم اصرار زیاد نمیکردید شاید دوست ندارن بیان! :دی

+حالا ناهار چی بپزم؟!

۱۴ نظر ۲۷ دی ۹۵ ، ۲۳:۵۲
لوسی می

در اقدامی فوق غافلگیرانه،

مستر برام پیامک فرستاد،

که ان شالله امشب برمیگردهههههه..

:)



+واو! باور نمیکنم!

+یا پست منو خونده، یا اثرِ ابراز دلتنگیِ پسرکه!

:)

۵ نظر ۲۷ دی ۹۵ ، ۱۸:۰۸
لوسی می

شاید غبطه برانگیزترین جمله ای که به عمرم شنیدم و خوندم این جمله ست:

"با دلی‌ آرام‌،

و قلبی‌ مطمئن‌،

و روحی‌ شاد،

و ضمیری‌ امیدوار به‌ فضل‌ خدا،

از خدمت‌ خواهران‌ و برادران‌ مرخص‌،

و به‌ سوی‌ جایگاه‌ ابدی‌ سفر می‌کنم‌."



+...

+اکمل النعمات!

+وصیتنامه ی امام.

۳ نظر ۲۷ دی ۹۵ ، ۱۷:۱۵
لوسی می

یکی از حسرتهام از گذشته م،

اینه که کاش مهندسی کامپیوتر رو انتخاب کرده بودم!

۱۰ نظر ۲۷ دی ۹۵ ، ۱۶:۴۶
لوسی می

میخوام غر بزنم!

۱۰ نظر ۲۷ دی ۹۵ ، ۱۴:۳۸
لوسی می