به مقداری بلوغ تدبیری نیازمندیم!

یعنی من اگر قبل از مُردنم،

بتونم یه ماه کامل و تمااام،

استفاده از نتم رو درست و صحیح و عاقلانه مدیریت کنم یه راست می‌برنم بهشت!

باور کن!


+آخه مگه آدم اینقدر ضعیف النفس و بی‌برنامه میشه؟ :((

+اگه از امروز شروع کنم قبوله؟

+عنوان: اینجا


واااای منم همینطور😪
میگم لوسی می بیا کمپ ترک اعتیاد نت بزنیم 
پایه ای؟ :دی

آره پایه‌م.

من برنامه‌م رو بهت میگم. هر روز میام صادقانه گزارش میدم.
خوبه؟

اره خوبه
خصوصی یا عمومی؟
میخوای پست بذاریم که دیگه ابرومون بره بلکه متنبه شیم؟😁

هرطور شما بگی. 

من همینم نوشتم احساس بی‌آبرویی کردم :)))
خوشحالم اولین کامنت، کامنت همراهی تو بود :)))

عمومی یک نوع بی ابرویی عجیبی داره ولی بنظرم موثرتره
هر شب گزارش استفاده از نتمون رو تو یه پست ارسال کنیم
همین بنظرم خوبه... قبول؟
(در این لحظه کتابم جلوم بازه که درس بخونم و من تو بلاگ میچرخم:/ )

من ذیل هر پستی که بذارم، تا اون روز رو گزارش میدم. هر روز نمیشه پست گذاشت.

اره اینم خوبه
باشه موافقم
یکی از راه های موفقیتی که چند وقت اخیر برای ترک تجربه اش کردم اینه که اصلا پست های جدید بقیه رو نخونی یا حداقل اصلا کامنت نذاری و خودتم کمتر پست بذاری 
ا

آره دقیقا. کلا نباید باب گفتگو در نت رو باز کرد..

برنامه‌مو به پست اضافه کردم.

اقلیما ... ۱۶ دی ۹۷ , ۱۸:۰۸
اینجوری که فایده ندارد
مطمئن باش فردا اینقدر مجبور میشی بیای نت که بیشتر از همیشه میشه:)))
اگه تغییر اینقدر راحت بود که ما هممون الان یه انیشتینی چیزی بودیم:)))

یکی از راههای موثر برای من جریمه کردنه
یادمه یه کانالی بود بهش معتاد شده بودم و هی الکی میرفتم توی اون کانال و خیلی الکی وقتم گرفته میشد
منم عهد کردم هربار رفتم اون کانال هزارتا صلوات بفرستم
این شد که الان یکسال و دوهفته س که حتی یکبار هم نرفتم اون کانال:)))

کم کم مدیریت کن تا پایدار باشه
وگرنه مثل فنر بعد چند روز برمیگردی سر جات

چرا فایده نداره؟ من معتادِ بالفطره که نشدم هنوز :)))

حذف دفعی بیشتر برام فایده داره. یعنی برای من که اینطوره. یه مدت نصف روزم تو تلگرام بودم. وقتی فیلتر شد کل بندهای دست و پای من بدون کوچکترین آزاری باز شد :))
حتی بعدش که فیلتر شکن و طلاگرام و فلان و بهمان اومد من هیچ رغبتی برای بازگشت نداشتم و تا مدتها نصب نکردم. بعد به ضرب و زور مهد پسرک و اطلاعرسانیهاشون، به ناچار دوباره نصب کردم ولی اصلا دیگه برام جذاب و وقت‌گیر نیست و به حد کافی میرم توش شاید کلا هفته‌ای نیم یا یک ساعت.. اینستا هم همینطور وقتی کلا حذفش کردم بندها باز شد. الان سر میزنم ولی اونم هفته ای یه ساعت.
میدونم چاره‌م حذف وبلاگ به صورت کامله ولی خب دلم نمیاد که :((
الان مشکل من اون وقتهاییه که حوصله‌ی چیزی رو ندارم و نت‌گردی بهترین گزینه‌ی سرگرمی یا آروم کردن اعصابم میشه.
آره این روش جریمه با نذر شرعی رو من خودم اجرا میکردم. و برای موضوعاتی جواب داد. ولی برای وبلاگ فعلا که جواب نداده. تازه جریمه من نقدیه :)))

سرباز کوچولو ... ۱۶ دی ۹۷ , ۱۸:۲۷
وااای که من خیلی نت استفاده میکنم :((

بر تو باد به مدیریت :)

ملکه بانو ۱۶ دی ۹۷ , ۱۹:۲۰
من یه کاغذ زدم در یخچال، زمان رفتن به نت و مدتش رو می‌نویسم. خیلی در کاهش زمان استفاده از اینترنت کمکم کرده
سر اون ۲۷ دقیقش چیه؟!!

آره اینم خوبه.

من اومدم نت زمان های خاص خریدم. یعنی بعد از ساعت ۱۲ دیگه نت ندارم و تعرفه آزاد حساب میشه. تا مدتی هم خوب بود اما مشکل اون وقتیه که اعصابم خرده یا بی‌حوصله‌ام و نت میشه سرگرمی.

:)) شوخی بود. به این معنی که کمتر از دو ساعت و نیم :دی

ملکه بانو ۱۶ دی ۹۷ , ۱۹:۲۷
نمی‌دونم چقدر به دردت بخوره، اما این پستم در مورد مدیریت استفاده از گوشی و فضای مجازیه:
http://ghasrekuchakema.blogfa.com/post/796

ممنون حتما میخونم. :)

ععیی وای،شماهم آره؟:)))
پدرش بسوزه
از برنامه های مدیریت زمان که گوشی و قفل میکنه هم میتونید استفاده کنید.

نه دیگه اون مال بچه‌هاست :)))

حالا انگار من خیلی بالغم:))

mohammad safavi ۱۶ دی ۹۷ , ۱۹:۵۰
منم هرچی میکشم از این نته:(
سلام

سلام.

منم همینطور :))

منم همینطوووور
تلگرام و ایتا و سروش و بله کم بود بیان هم اضافه شد😭
منم فقط شبا حق دارم دوساعت نت باشم‌از ساعت نه به بعد
از همین الان:))
خدافظ:دی

آفرین. بیا گزارش بده. خب؟ :)

آقای بیدل ۱۶ دی ۹۷ , ۲۱:۳۲
زیاد تصمیم به مدیریت فضای مجازی گرفتم اما نشد . اعتیاد بد دردیه ...

ای بابا.

باید ببینین چه روشی رو شخص شما کارسازه.

مرتضا دِ ۱۶ دی ۹۷ , ۲۲:۵۴
میشه این حق رو پخش کرد توی کل روز
مثلا هر بار یک ساعت نت برید در طول روز و شب. 

نه نمیشه.. اینی که شما میگین بهتره ولی من این روزها اینترنت زمانهای خاص دارم. تا ساعت ۱۲.

بعد از اتمام این بسته‌م چونان کنم.

دلا بانو ۱۶ دی ۹۷ , ۲۳:۱۲
منم سالهاست و این سالهای اخیر بیشتر که درگیر این چالشم:) انواع و اقسام قول و قرارارو میگذارم مدام و همه ش با خودم تو جنگ و دعوام سر این قضیه. به قول شما آخه آدم اینقدر ضعیف النفس؟:/
کارآمدترین راه حلا تاحالا برام یکی این بود که عهد شرعی کردم یه مدت(پیشنهادش از شما بود). که خب خیلی کاهش داد نت اومدنمو ولی کلی هم صدقه به گردنمه بابتش:/
یکیم یه نرم افزاری ریختم که میتونم سایت های مدنظرمو تو زمان مشخص شده محدود کنم. یه گزینه هم داره برای معتادان گرامی که برای چندساعت نتونی نرم افزاروباز کنی و محدودیتش رو حذف کنی. دیگه هنوز به حدی نرسیدم که برم نرم افزارو آنیستال کنم:)))
من وقتایی که پای کامپیوتر می نشینم برای کارام وسطش به یه گیری میخورم و ذهنم میخواد فرار کنه سریع میام سراغ نت و بعدشم خدا میدونه تا کی توش میچرخم:/
امیدوارم موفق باشی در این چالش:)

منم این عهد شرعی رو اینبار قانونی کردم! نت زمان های خاص خریدم. فقط تا ۱۲ نت دارم بعدش تعرفه آزاده. ولی درد اون وقتیه که اعصابم که خرد بشه با نت گردی آروم میشه! خب من الان خدا تومن قبض موبایلمه فقط! :/

نرم افزارها مال بچه‌هاست :دی
نیست؟ :)))
حالا انگار من خیلی بالغم:))

پیـــچـ ـک ۱۶ دی ۹۷ , ۲۳:۳۶
سلام
منم این مشکل رو داشتم. کارم که زیاد شد، یعنی زیادش کردم، حل شد. الان بیکارم باشم هرکاری غیر از نتگردی دست و پا میکنم.

سلام. خب من بیکار نیستم که :))

پر از مشغله‌ام. پرررررا!  دردم همینه اصلا.
تازه جریمه هم تعیین کردم دارم پولشو میدم :))
 میدونی انگار همیشه کنجکاوم که یه سر بزنم ببینم اینجا چه خبره. یه هوسی هست که میگه یه لحظه فقط چک کن!
چاره‌م رو هم میدونم. حذف وبلاگ. اما فعلا دلش رو ندارم :((
حذف دفعی کلا بندهای منو برای همیشه باز میکنه مثل تلگرام و اینستا که هردوشون با یه دوره حذف کامل شدن مدیریت شدن. الان تو هردو میرم اما شاید تو کل هفته یه ساعت.

اون بیست و هفت دقیقه چقدر دقیق محاسبه شده. مبناش چیه ؟ :))

بر مبنای مزاح شکل گرفته :))

ولی منظورم این بود که کمتر از دو ساعت و نیم باشه :)

دلا بانو ۱۷ دی ۹۷ , ۱۰:۰۰
به نظرت نرم افزاری که یه گزینه برای معتادها داره که قفل بشه برای بچه هاست؟:) البته این که میگم برای ویندوزه
منم به خاطر اینکه وسط کارام پای کامپیوتر فرار نکنم ریختمش. قشنگ گاهی حرص میخورم و فحش میدم خودمو که میزنم روش می نویسه باید اینقدرساعت دیگه صبر کنید:)))))
مورد داشتم تو خونه تنها بودم مشغول کارای بسیار جدی اونم از نوع بسیاااار عجله ای، وسطش که گیر کردم و زده به سرم هیییییچ خبری نبوده تو وبلاگا و شبکه های اجتماعی و اینا، هیچ فیلم خاصیم نداشتم که وسوسه شم ببینمش، تی وی هم هیچی نداشته، هیچی هیچی نبوده، هیچ چرتی هم به ذهنم نرسیده سرچ کنم، رفتم تو گوگل زدم خر زیبا:))))) نشستم عکس الاغ نگاه کردم:)))))) باورت میشه؟:) خودم یادم میاد غش میکنم از خنده:)))) و البته با نهایت تاسف برای خودم:/:)
وقتی وسایل به اجبار باید دردسترس باش(نمیشه گوشی رو همیشه خاموش کرد، یا سراغ کامپیوتر نرفت یا حتی نت نخرید و‌..) هرچقدرم همه جارو محدود و دیلیت اکانت و .... کنم آخرش یه چیزی پیدا میشه که مواقع به قول شما اعصاب خوردی و... که اراده اون لحظه بسیار ضعیف میشه، برم سرش و نفهمم چقدر زمانم میره:/
و من وااااقعا نمیدونم چه کار اساسی ای میشه کرد:)
وقتی به همین ضرب و زورهای مختلف خودمو از فضای مجازی دور میکنم می بینم چقدر آرامش روح و ذهن و همه چی م بیشتره. ولی فنرش باز سر یه بهانه ای میپره سرجای خودش:)
الان امروز به دلایلی بسیااااار بی حوصله م و بیش از یک ساعته یه گوشه گوشی به دست بازی میکنم اینقدر بازی کردم که حالت گلاب به روتون  بهم دست داد، اومد وبلاگ گردی:////
سردرددلمم باز شد اینجا:)

خدا نکشدت که چقدر خندیدم از تصورت:))

حالا من خودم مبتلام ولی خدایی وضعم از شما بهتره:))
خر زیبا :)))))
وای خدا 😂😂😂😂
اصلا اینکه میزنی روش میگه اینقدر ساعت مونده خیلی باحاله😂😂
نه عزیزم من وقتی چیزی رو قفلش کنم دیگه نمیرم پاش 🤣🤣
میدونی مشکل من اینه که یهو تو همون اوضاع بی‌حوصلگی یه چیزی مثل خوره میفته به جونم که حتما دلا یه کامنتی پستی چیزی گذاشته برو بخون. بعد میام همونو میخونم و جلدی میرما، ولی از خودم بدم میاد که اومدم.
یا تله‌ی بزرگ من شروع کردن باب گفتگو با آدمهاست. وقتی سر یه چیزی داریم بحث و گفتگو میکنیم تا اون بحث تموم نشده مثل خوره رو اعصابمه. هی میگم حتما جواب داده برم بخونم. بعد اگه جوابشو ندم و برگردم، که روحم آرام نیست چون کلا به این فکر میکنم که حالا اینو بگم خوبه و اگر همونجا جواب هم بدم که باز این سیکل تکرار میشه که باز بیام ببینم خوند؟ جواب داد؟ :/
هر صحبتی باشه ها! حتی همین شوخیها و صحبتهای معمولی! احساس میکنم اون الان منتظر جواب منه بده بی جواب بمونه! میگم یه خوره‌ی روانیه.
همین پست آخرم در مورد تصمیمات جدیه. خب به نظرم مشکل جدی ما همون عزمه. ما باور نکردیم که نت گردی زیاد بده. چون برای آرامش روانمون ازش استفاده می کنیم و بودنش رو دوست داریم. به نظرم بهتره با نفسمون مدارا کنیم. 
مثلا خود من چه کاری میتونم بکنم؟ چون مشکلم کنجکاوی بر سر اینه که اینجا خبر جدیدی نباشه که غافل بمونم، بیام به جای اینکه دو ساعت صبح بیام و دیگه نیام همین دو ساعت رو تو روز پخش کنم. بگم ۱۲ بار در روز میام هر بار ده دقیقه. یا شش بار هربار ۲۰ دقیقه. اینطوری خوره روحیم برطرف میشه و کنجکاویم کم میشه.
بعد هر وقت موفق بشم مدت زمانِ در نت موندن در هر دفعه رو مدیریت کنم کم کم کلش رو هم میشه مدیریت کرد.
یا هربار میام هی با خودم فکر کنم که چی به دست آوردی. همون اصل تفکر که منجر به عزم میشه. یعنی با تفکر فراووون به نفسم بفهمونم که این واقعا اتلاف عمره. هر چی تفکر عمیق بیشتر عزم آدم قوی‌تر. و این البته خیلی کار سختیه. 
بعد از تصمیم جدی و شیرفهم شدنِ نفس مبنی بر اینکه این راه، راهِ زیانه باید مراقبت کرد و هی تذکر داد که آقا این نت گردیها بی‌فایده است.
مسیر اصلی اینه. وگرنه با اعمال فشار فنری، هیچ چیز درست نمیشه.
این مثالِ من بود. برای همین تو پایخ به کامنت دوستان گفتم اگه کلا وب رو حذف کنم راحت میشم. چون دردِ من اون تعامله و کنجکاویه است. که تگه کلا حذف بشه حذف شده دیگه. تجربه‌ موفقیتشو با حذف تلگرام و اینستا داشته‌م.
حالا شما باید ببینی اولا برای چی میخوای زیاد نیای نت؟ حالا اگه نیای چی میشه که از اومدنهات شاکی ای؟ چون همه میگن بده حس بد بهت میده یا واقعا نت گردی رو بد میدونی؟ (مثلا من شاکی ام چون درس دارم ولی وقتی درس و کار ندارم خب چرا نیام؟ میام و با رضایت هم میام)
اینو که فهمیدی باید از خودت بپرسی با اینکه درس خیلی مهم تره پس چی میشه که میای، با توجه به روحیه‌ت چی اینجا برات جذابه؟ (مثلا برای من تعامل با آدمها) بعد اونو هی کم کنی. در مدارا با نفس نه فشار بر نفس. مثلا من کمتر کامنت میذارم. کمتر پست میخونم. کمتر از قبل پست میذارم.  
بعد هی فکر کنی و نتیجه سنجی کنی. به قول اقتصادیا یه تحلیل هزینه منفعت انجام بدی به صورت جددددی! نه اینکه هربار از دستت در رفت بگی ای بابا و تمام! نه! هی باید نفست رو سرزنش کنی. و بگی حالا یه ساعت رفتم حالشو بردم  آیا اگه همین الان به جاش یه ساعت درس میخوندم راضی‌تر نبودم؟ بعد که هی این کار رو بکنی عزمت برای ترک نت زیاد و زیادتر میشه. البته پرورش عزم کار سختیه.
ولی وقتی عزم و تصمیم جدی که با گوشت و خونت عجین شد باید هی تذکر بدی و هی مراقبت کنی.
ببخشید. چقدر حرف زدم!😶

+ینی فک کن من همین الان که اینا رو برات نوشتم یه فعالیت مغزی به ذهنم اضافه شده که دلا کی میاد اینا رو میخونه! اصن یه وضی!😑

دلا بانو ۱۷ دی ۹۷ , ۱۱:۱۷
ای جاااان:)
من خوندم خیالت راحت:)
بحثمم ادامه نداره، یعنی فکرکنم به جای ادامه دادن بهتره برم به همینا بیندیشم:)) بازم خیالت راحت:)

خدا خیالتو راحت کنه جانم که خیالمو راحت کردی :))

پیـــچـ ـک ۱۷ دی ۹۷ , ۱۴:۲۵
حذف چاره نیست. خصلت وبلاگ با تلگرام و اینستا فرق داره. زنده تره. به خاطر همین اگر حذف کنی یه جای دیگه دوباره وبلاگ میزنی.
پس مسئله تو اعتیاد به نت نیست. مقاومت در برابر انجام کاراته. ببین چرا داری مقاومت میکنی. خصلت اون کارا چیه که برای انجامشون به انگیزه بیشتری نیاز داری.
کارات استرس زیادی برات دارن؟ کارای عقب افتاده ن؟
این جور کارا بیشتر آدمو از انجامشون دلزده میکنن.

اینم نکته قابل تاملیه. مقاومت در برابر انجام کارهای دیگه‌م. خیلی خوب بود :)

اینم هست. ممنون که گفتی. ولی فقط اینم نیست.
کارهام پیش نمیرن.  ایرادشون اینه. خروجی درنمیاد ازشون و این منو از ادامه‌ش ناامید میکنه.
پاسخم به دلابانو رو دوست داشتی بخون. یه خودکاوی انجام دادم اونجا.
از وقتی اونو نوشتم تصمیم گرفتم نوع مدیریت نت رو عوض کنم. اینطوری برای من جواب نمیده. :(

اپلیکیشن های مدیریت مصرف اینترنت هست
برای گوشی و لپ تاپ

من از اپلیکیشن قفل گوشی استفاده میکنم و خیلی خوب بوده برام

مصرف اینترنت رو نمیخوام قفل کنم، حرصِ ورود به بیان رو دارم!

ولی من این رو صفت خوبی می دونم که مداوم و مرتب سر می زنید و به کامنت ها جواب می دین. به نظرم رعایت حقوق خواننده ها و کامنت گذار ها و احترام به اونهاست که به نظراتشون توجه بشه. نه اینکه نویسنده پست بنویسه بعد 5 ماه بعد بیاد زیر یکی از کامنتا بنویسه ایشالا سر فرصت میام به همه جواب می دم الان سرم خیلی شلوغه. خوب سرت شلوغه ننویس دوست عزیز.

چقدر یه نفر میتونه مهربون و امید بخش باشه؟ :)

ممنونم.

... به دنبال حقیقت ... ۱۹ دی ۹۷ , ۱۳:۵۴
منم حرص ورود به بیان پیدا کردم تازگی ها...! 
چیکاش کنیم؟
هر نوع راهکار به ذهن رسیده ی شما را پذیراییم

دوستان پیامهای مرتبط گذاشتن، از قفل کردن و جریمه کردن و اینها. یه دوری تو کامنتها بزنین.

و کامنت آقای قاسمی تو پست عزم رو هم ببینین. :)
ان‌شالله موفق میشیم :)

یک عدد لوسی‌می هستم در جستجوی مهربانی :)

مستر بهم میگه تو شبیه لوسی می هستی!
برای همین اسمم اینه :)

+یک پسرکِ شش ساله،
و گل پسری سه ساله دارم.

+مهم: فقط و فقط به صورت مخفی وبها رو دنبال میکنم.
آرشیو مطالب
دی ۱۳۹۷ ( ۱۷ )
آذر ۱۳۹۷ ( ۲۲ )
آبان ۱۳۹۷ ( ۲۵ )
مهر ۱۳۹۷ ( ۲۷ )
شهریور ۱۳۹۷ ( ۲۵ )
مرداد ۱۳۹۷ ( ۲۸ )
تیر ۱۳۹۷ ( ۳۰ )
خرداد ۱۳۹۷ ( ۲۸ )
ارديبهشت ۱۳۹۷ ( ۲۱ )
فروردين ۱۳۹۷ ( ۳۱ )
اسفند ۱۳۹۶ ( ۴۱ )
بهمن ۱۳۹۶ ( ۳۱ )
دی ۱۳۹۶ ( ۳۵ )
آذر ۱۳۹۶ ( ۳۳ )
آبان ۱۳۹۶ ( ۴۲ )
مهر ۱۳۹۶ ( ۴۹ )
شهریور ۱۳۹۶ ( ۵۰ )
مرداد ۱۳۹۶ ( ۷۱ )
تیر ۱۳۹۶ ( ۵۲ )
خرداد ۱۳۹۶ ( ۷۶ )
ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۸۱ )
فروردين ۱۳۹۶ ( ۵۹ )
اسفند ۱۳۹۵ ( ۷۳ )
بهمن ۱۳۹۵ ( ۸۱ )
دی ۱۳۹۵ ( ۸۸ )
آذر ۱۳۹۵ ( ۹۰ )
آبان ۱۳۹۵ ( ۹۹ )
مهر ۱۳۹۵ ( ۸۳ )
شهریور ۱۳۹۵ ( ۸۵ )
مرداد ۱۳۹۵ ( ۷۷ )
تیر ۱۳۹۵ ( ۱۰۷ )
خرداد ۱۳۹۵ ( ۱۳۸ )
ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۲۱ )
فروردين ۱۳۹۵ ( ۱۰۷ )
اسفند ۱۳۹۴ ( ۱۰۹ )
بهمن ۱۳۹۴ ( ۹۱ )
دی ۱۳۹۴ ( ۹۷ )
آذر ۱۳۹۴ ( ۱۱۰ )
آبان ۱۳۹۴ ( ۶۶ )
مهر ۱۳۹۴ ( ۴۶ )
شهریور ۱۳۹۴ ( ۲۷ )
مرداد ۱۳۹۴ ( ۵۹ )
تیر ۱۳۹۴ ( ۳۶ )
خرداد ۱۳۹۴ ( ۵۵ )
ارديبهشت ۱۳۹۴ ( ۸۸ )
فروردين ۱۳۹۴ ( ۹ )
اسفند ۱۳۹۳ ( ۳۶ )
بهمن ۱۳۹۳ ( ۳۸ )
دی ۱۳۹۳ ( ۴۱ )
آذر ۱۳۹۳ ( ۱۴ )
اسفند ۱۳۹۲ ( ۱۵ )
بهمن ۱۳۹۲ ( ۷۵ )
دی ۱۳۹۲ ( ۱۲۸ )
آذر ۱۳۹۲ ( ۱۴۷ )
آبان ۱۳۹۲ ( ۸ )
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان